Wygraj z nadwagą - tabletki, koktajle odchudzające, odzież wyszczuplająca.

Coś trzeba jednak ze sobą robić, bo jak tak dalej pójdzie, to stracę wszystko to, co z takim trudem osiągnęłam. No cóż, lato moim zdaniem nie sprzyja odchudzaniu - wszędzie pełno pokus, lody, frytki, sałatki, jeść się chce, zimne piwo by sie wypiło, a tu możesz sobie pozwolić najwyżej na wodę mineralną. Jedyne pocieszenie stanowi chyba fakt, że efekty twoich wyrzeczeń i diety (jeśli ja oczywiście konsekwentnie stosujesz) widać natychmiast i to gołym okiem. Można tez pewnego pocieszenia szukać w sklepach na wyprzedażach, które lada moment się zaczną - kupię sobie tam mnóstwo fajnych rzeczy, rzecz jasna w mniejszych rozmiarach niż pół roku temu i to mnie nieźle motywuje. Polecam ten sposób na wytrwanie w diecie.

Komentarz (0)

Minął lipiec, mnóstwo się działo, a ja... schudłam, niesamowite i strasznie mnie to samą dziwi, ale jest faktem. Dziś rano odważyłam się stanąć na wadze, myślałam, że może nie przytyłam, ale jakoś nie chciało mi się wierzyć, że mogłam jeszcze schudnąć, chociaż apetyt w upały miałam zdecydowanie mniejszy. A tu taka niespodzianka.

 W związku z tym odkryciem, iż ważę mniej, odważyłam się przymierzyć pewną starą spódnicę, która jest dla mnie pewnym miernikiem mojej figury i odchudzania. No i dopięłam się!!!ale ulga, nie jest jeszcze tak, jak powinno, ale ostatnio się w niej nie dopinałam, dlatego schowałam ją głęboko w szafie, nie licząc chyba że kiedykolwiek do niej schudnę. Kupiłam ją chyba 10 lat temu i tak czeka aż będę mogła ja kiedyś założyć, może to będzie już niedługo?

Chciałabym, żeby wakacje trwały wiecznie, ale niestety, pora wracać do pracy, cóż, takie jest życie, mam nadzieję, że praca nie przyniesie mi dodatkowych kilogramów.

Komentarz (1)

Lipiec miesiącem odchudzania - co wy na to?U mnie się sprawdza, przez ostatni miesiąc schudłam kolejne 2 kilo, w sumie 4. Niby nie dużo, ale aktualnie mam rozmiar spodni 42, juz nie wyglądam jak rozlazła żaba, nie wyglądam oczywiscie dobrze, ale nie wymagam za dużo.Jak to zrobiłam? Sama nie wiem, postanowiłam jeść prawie wyłącznie owoce, jak mam apetyt, biorę do ręki owoc, za warzywami nie przepadam, więc pozostaja mi owoce. Jak widac, zamiana tłustości i słodkości na owocowe przysmaki daje jakies efekty. Jesteśmy na wakacjach, humor mi dopisuje, nie objadam się, jak kiedyś, zreszta na świecie jest mnóstwo ludzi, nie wszyscy są szczupli i zgrabni, naprawdę nie ma sie co tak przejmowac kazdym centymetrem. Ja np się nie mierzę, bo mnie to stresuje, wolę wagę, jakos lepiej na mnie wpływa.Cieszmy się wakacjami, ale  nie objadajmy się.

Komentarz (0)

To się stało w ciągu ostatniego tygodnia, zrobiłam sobie takie pełne 4 dni owocowe, tylko owoce i nic więcej. Bardzo lubię truskawki, dlatego jakoś wytrzymałam. Po tych 4 dniach apetyt, jak zauważyłam, nieco się zmniejszył. Wczoraj waga pokazała 2 kilo mniej, to niesamowite. Nie wiem, czy uda mi się jeszcze dalej schudnąć cokolwiek, ale na razie cieszę się z tego co się udało. Co prawda po ciuchach to raczej jeszcze efektu nie widzę, ale efekt psychologiczny jest - waga wskazuje mniej i jest mi lżej nie tylko na żołądku, ale i na duszy.

Komentarz (0)

Zaczyna się maj, piekny miesiąc, czy my tez wreszcie możemy być piękne? Czsami mam takie ambiwalentne odczucia - z jednej strony uwielbaim wisone i lato i bardzo się cieszę, że pogoda powili się poprawia, ale z drugiej strony zawsze jestem zdenerwowana faktem, że znowu nie zdązyłam schudnąć przed wiosną, ze znowu trzeba zacząć zakładać lekkie ciuchy, że znowu nie będę mogła się ukryc między puchowymi kurtkami, szlikami itp...Znów zaczną na ulicach królowac szczupłe kobiety, a my, te grubsze, będziemy cichutko przemykłay gdzieś z tyłu. To jest ta ujemna strona wiosny, zawsze tak mam...

Komentarz (0)

Czy to takie ważne? I tak mi nic nie wychodzi, nie mam motywacji, nie mogę się odchudzać, to straszne, ale całkowicie nie mam siły na odchudzanie. chyba już na zawsze zostanę gruba, taka siebie widzę i taka mnie z pewnością widzą inni. Nie wiem, co mam pisać, w dodatku te ostatnie wydarzenia tak smutno mnie nastroiły, że w ogóle mi się odechciało odchudzać. Bo po co to wszytko? Takie mam refleksje, że my tu się zabijamy o każdy kilogram, katujemy się i co to da? w jednej chwili może nas nie być na tym świecie, takie kruche jest to życie, niestety, a może właśnie taki wpis wpisuje się dobrze w żałobę narodową? Jednak warto się zastanowić nad tym. W zasadzie nie wiem, czy jedno wynika z drugiego czy odwrotnie. Ostatnio w ogóle w moim życiu nie wszystko się tak układa, jak bym chciała, może dlatego nie mam nastroju do odchudzania. A teraz tak myślę, że podstawa to dobra motywacja i optymizm, bez tego nie da się nic zrobić, także schudnąć. Przykro mi, że zamiast dodawać innym wiary, wpisuje takie dołujące rzeczy, ale niestety tak właśnie myślę i cóż poradzić? Może z ciepłem wiosennym coś się jednak zacznie zmieniać? Miejmy nadzieję...

Komentarz (0)

Wszędzie wszyscy tylko jedzą i jedzą. Szczerze mówiąc mam tego dość, szczupłe osoby (tak jest w mojej rodzinie) opychają się czym popadnie, a ja znowu jak ofiara mam udawać, ze dbam o linię i że się odchudzam? To śmieszne, widać, że nic nie chudnę, jestem gruba, wydaje mi się, że to śmieszne, jak ktoś taki jak ja ostentacyjnie odmawia jedzenia, bo wszyscy pewnie myślą, po co jej to, i tak jest gruba nic jej to nie da.

Wyglądam grubo, jestem gruba, więc może chociaż zacznę jeść to będzie w tym jakaś konsekwencja? a tak, jest to jakaś okrutna parodia. Nikt mnie nie rozumie, każdy z politowaniem na mnie patrzy, a ja ze sobą czuje się coraz gorzej.

Według mojego męża, to co mówię to jakieś bzdury, nie mam się czym zająć, wiec wymyślam diety, odchudzanie.... a ja czuje się coraz gorzej, wiosna za oknem, wokoło pełno szczupłych dziewczyn, kobiet, ubranych modnie i w ogóle...A ja? Ja w workowatych ubraniach spędzę chyba kolejna wiosnę i lato swego życia, nic mnie nie cieszy, nic mi się nie chce. Są święta, niby tak radosne, a dla mnie, sorry, ale smutne, bo ja nie potrafię się wziąć w garść i coś ze sobą zrobić, nie umiem utrzymać diety, nie mam silnej woli. Mój blog miał być o odchudzaniu, a tu jakie odchudzanie? Przecież ja się wcale nie odchudzam, bo nie potrafię, to takie przykre.

Komentarz (0)

Zaczynam kolejną próbę odchudzania, moja nadwaga tak łatwo się nie poddaje. Jest uparta, jak ja. Chyba jestem za mało konsekwentna, nie umiem ściśle trzymać diety, raz schudnę, raz znowu przytyję. Byłam wczoraj na zakupach, chciałam sobie poprawić humor jakimś ciuchem, ale zamiast poprawić, humor mi się zepsuł, bo znowu nie wchodzę w swoje stałe rozmiary. SZczytem wszystkiego były spodnie 44!!!!Nie wiem, czy to błąd rozmiaru, czy jestem już takak gruba, fakt, że były w sam raz - niestety:( To bardzo przybijające. I jak tu się wziąć w garść? W czym ja będę chodzić, jak się zrobi ciepło? Załamuję się.

Komentarz (0)

No i co?Schudłam 2 kilo, a przytyłam 3:( Nie mam już siły, ni mi się nie chce, tylko bym jadła, przecież nie tyję w końcu z powietrza. Trochę byłam przeziębiona, więcej siedziałam w domu, no i efekty - słodycze, ciepeł obiadki w dużej ilości "żebym szybko wydobrzała" i efekt jest jaki jest. chyba już nigdy nie schudnę.

Komentarz (0)

No i 20 dni stycznia minęło...Od tygodnia jestem znowu na diecie:) Zaczynam się przyzwyczajać do tego stanu, postanowiłam namówić koleżankę do wspólnej walki z nadwagą, od wczoraj tez się odchudza ze mną. Stosujemy, jak na razie dietę 1000 kalorii, ale ciężko mi bardzo wytrwać. Wczoraj na przykład przekroczyłam normę o 100 kalorii i miałam z tego powodu doła. Ale, co zrobić? Przecież nie będę rzucać diety zaraz, już to przechodziłam i tylko takie dni powodują, że straszni. W ogóle psychika ma kolosalne znaczenie w walce z nadwagą, przekonałam się na sobie. Kiedy się najem za dużo, wydaje mi się, że jestem gruba jak beczka, jem jeszcze więcej i koło się zamyka...Nie dajmy się, trzeba próbować do skutku...

Komentarz (0)