Z nami wygrasz z nadwagą i otyłością.

Kiełki to prawdziwa skarbnica witamin i minerałów. W dodatku maja mniej kalorii niż nasiona roślin! Wystarczy trochę wody i nasionka zamieniają się w niezwykle wartościowe pędy. Warto je systematycznie spożywać, ponieważ mają wiele cennych właściwości. Polecane również, a może w szczególności osobom na diecie odchudzającej ze względu na niską kaloryczność przy jednoczesnych ogromnych wartościach odżywczych.

Jednym z istotnych problemów, na jakie napotykamy stosując długotrwałe diety odchudzające jest niedobór wielu ważnych dla zdrowia składników, co skutkuje różnorodnymi problemami.

Dlaczego zatem powinniśmy jadać kiełki nawet codziennie?

po pierwsze - zawierają duże ilości witaminy C (pół szklanki kiełków z lucerny zawiera dawkę tej witaminy odpowiadającą aż 6 szklankom soku pomarańczowego!), żelaza oraz kwasów omega 3, dlatego wzmacniają system nerwowy i odporność organizmu

po drugie – ze względu na znaczne ilości witaminy E oraz beta-karotenu i witamin z grupy B wpływają niezwykle korzystnie na stan skóry, włosów i paznokci.

po trzecie – zawierają znaczne ilości błonnika, który pomaga walczyć z nadwagą (warto wspomnieć, że tylko 3 łyżki kiełków pszenicy zawierają więcej błonnika niż kromka ciemnego chleba).

Na koniec dodamy, że witaminy i minerały obecne w kiełkach nasion są bardzo dobrze przyswajalne przez nasz organizm.

Jak wyhodować kiełki

Potrzebujemy specjalnych nasion przeznaczonych na kiełki (do kupienia w sklepach ogrodniczych). Normalne nasiona mogą zawierać środki chemiczne, które nie zdążą jeszcze ulec rozkładowi w procesie kiełkowania, dlatego mogą się dostać do organizmu. Można hodować kiełki rzodkiewki, lucerny, słonecznika, fasoli, brokułów, soczewicy, pszenicy, a nawet buraków. Nie wolno kiełkować nasion pomidorów czy papryki, ponieważ kiełki tych roślin zawierają trujące substancje. Kiełki hodujemy w specjalnie przeznaczonych do tego celu kiełkownicach lub po prostu w szerokim słoiku lub na talerzu. Wybieramy ciepłe (ok. 20°C), ocienione miejsce. Ziarenka należy namoczyć, a kiedy spęcznieją, wodę odlewamy. Następnie należy kiełki zraszać około 2 razy dziennie, aż zauważymy pojawiające się pędy. Ziarna nie mogą być zbyt mokre, ponieważ zgniją.

Wybierz kiełki dla siebie

Kiełki rzodkiewki – są bogate w witaminy A, C, B, H oraz E, a także w kwasy omega-3 oraz błonnik.

Kiełki pszenicy – maja dużo błonnika, białka, a także witamin A, B, C, E

Kiełki słonecznika – bogate w fosfor, żelazo, wapń i witaminę D

Kiełki fasoli – mają sporo magnezu, wapnia, fosforu, selenu, żelaza, a także jodu i witamin z grupy B

Kiełki soczewicy – wyjątkowo bogate w miedź, cynk, żelazo oraz kwas foliowy. Dostaraczą nam także niezwykle rzadkiej w pokarmach roślinnych witaminy B12

Kiełki lucerny – zawierają kwas foliowy, białko, selen oraz witaminę C.

Czy wiesz, że czarne jagody leczą popularne dolegliwości?

- mają w sobie bardzo dużo witaminy C (300 g jagód pokrywa dzienne zapotrzebowanie na tę witaminę)
- przeciwdziałają infekcjom pęcherza i układu moczowego (zawierają antocyjanozydy zapobiegające przyleganiu bakterii coli, paciorkowca i salmonelli do ścian układu moczowego
- pomagają w leczeniu dolegliwości trawiennych (świeże jagody są doskonałym środkiem przeczyszczającym, zaś suszone skutecznie hamują biegunkę)
- zaleca się je osobom cierpiącym na cukrzyce, ponieważ zawierają tzw. roślinną insulinę, obniżającą poziom cukru we krwi

Kiedy dziecko pozna już smak słodyczy, trudno jest wykluczyć je całkowicie z jego diety. Większość dzieci uwielbia słodycze i domaga się ich każdego dnia. Rodzice częściej lub rzadziej ulegają tym zachciankom. Niestety, nie służy to ani zdrowiu dziecka, ani jego sylwetce. Oczywiście, nie wszystkie dzieci mają takie same skłonności do nadwagi – niektóre mimo jedzenia dużej ilości słodyczy pozostaną szczupłe, jednak dla nich także nadmiar słodkości nie jest korzystny – słodycze osłabiają bowiem apetyt, co sprawia, iż dziecko zjada mniej wartościowych pokarmów i może mieć niedobory różnych witamin i minerałów. Dodatkowo, nadmiar cukru w diecie sprzyja próchnicy. Dla każdego dziecka będzie zatem korzystne zastąpienie słodyczy zdrowymi przekąskami, jak na przykład owoce. Ponieważ owoce mają naturalny, słodki smak, dzieci je lubią. Możemy to wykorzystać, aby zaszczepić w dziecku zdrowe nawyki żywieniowe.

Co zawierają owoce?

Owoce są źródłem wielu witamin oraz minerałów niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Owoce zawierają cukry proste, więc dostarczają także energii. Ważnym składnikiem wszystkich owoców jest błonnik pokarmowy, zapobiegający zaparciom. Z kolei na przykład w bananach znajdziemy naturalne prebiotyki, będące pożywką dla tzw. „dobrych bakterii” bytujących w organizmie człowieka. Dzięki prebiotykom bakterie te skuteczniej walczą z wirusami, bakteriami, grzybami.
Oczywiście owoce są bardzo ważnym źródłem witaminy C, poprawiającej odporność na infekcje, a więc zapobiegającej przeziębieniom. Witamina ta działa tez przeciwzapalnie, osłabiając rekcje alergiczne, wspomaga pracę układu krwionośnego, zapobiegając powstawaniu siniaków i krwawieniom dziąseł.
Ponadto, w owocach znajdziemy witaminę A, odpowiedzialną za prawidłowy rozwój oka i odpowiedni wzrost oraz wpływającą na skórę i błony śluzowe. Owoce są też źródłem witamin z grupy B, odpowiedzialnych za prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego, zawierają też rutynę- związek wspomagający wchłanianie witaminy C.

Jakie owoce podawać dziecku?

Zawsze najzdrowsze są te owoce, które dojrzewają w naszym klimacie, a więc: jabłka, gruszki, śliwki, morele. Szczególnie w sezonie warto zadbać, aby dziecko zjadało dużo świeżych owoców. Na rynku mamy jeszcze duży wybór jabłek, ponieważ dojrzewają one dość późno. Warto więc zadbać, by dziecko zjadało przynajmniej 1 jabłko dziennie. Z nadejściem zimy podaż owoców na rynku, co zrozumiałe, maleje. Większość dostępnych wówczas owoców jest sprowadzana z zagranicy. Aby te owoce mogły przetrwać długa drogę transportu, często stosuje się różne środki chemiczne zapobiegające zepsuciu. Dlatego należy je bardzo dokładnie myć przed spożyciem. Mimo, iż nie są tak wartościowe jak sezonowe, świeże owoce dojrzewające w naszym klimacie, warto je podawać dzieciom, zwłaszcza, jeżeli będą stanowiły zamiennik słodkości.

Owoce czy soki?

Soki owocowe stanowią w pewnym sensie zamiennik świeżych owoców, ale niestety, nie maja one wszystkich wartościowych składników, jakie znajdziemy w owocach, ponieważ cześć z nich pozostaje w tzw. „pulpie” czyli pozostałości po owocach, z których wycisnęliśmy sok. Mówimy tu oczywiście o sokach świeżo wyciśniętych, gdyż tylko takie są naprawdę wartościowe. Soki w kartonach, posiadające długi okres przydatności do spożycia, nie maja w zasadzie większości witamin zawartych w świeżych owocach. Jako substytut tych utraconych witamin producenci dodają sztuczne odpowiedniki – głównie witaminę C. Pamiętajmy jednak, że syntetyczna witamina C nie jest przez organizm przyswajana w takim stopniu, jak naturalna. Podawajmy zatem dzieciom soki, ale niech nie będą one zastępstwem dla owoców, które w diecie naszych dzieci są bardzo istotne. Przyzwyczajanie małych dzieci do spożywania większych ilości owoców zamiast słodyczy wpłynie korzystnie na ich nawyki żywieniowe przyszłości i ułatwi im utrzymanie szczupłej sylwetki.

Wbrew pozorom, stosowanie zdrowej diety odchudzającej, nie jest sprawa prostą. Według ekspertów z dziedziny żywienia, dostarczając organizmowi mniej niż 1600 kalorii dziennie, bardzo szybko można popaść w tarapaty zdrowotne spowodowane niedoborem różnych składników pokarmowych. Jakże często, będąc na niskokalorycznej diecie, nie uświadamiamy sobie, gdzie szukać przyczyn dolegliwości, z jakimi zaczynamy się zmagać. Dodatkowo, wprowadzeni w specyficzny „stan euforii” spowodowany utratą znienawidzonych kilogramów, możemy nie zauważać lub bagatelizować symptomy niedoboru skalników mineralnych czy witamin. Tymczasem nasze ciało wysyła nam najpierw subtelne, a potem wyraźne znaki, że brak mu pewnych substancji. Możemy sięgnąć po gotowe preparaty wielowitaminowe, wzbogacone o substancje mineralne, jeżeli podczas stosowania diety odchudzającej zauważymy któryś z poniższych objawów:

• wypadanie włosów

• łamliwość paznokci

• drżenie i skurcze mięsni

• częste infekcje

• problemy z zębami

• utrata elastyczności i suchość skóry

• apatia, chroniczne zmęczenie, nadmierna senność

Jeżeli urozmaicenie diety i stosowanie suplementacji witaminowo-mineralnej nie daje rezultatów, należy zasięgnąć jednak porady lekarza, ponieważ możemy mieć do czynienia z poważniejszym problemem zdrowotnym.