Z nami wygrasz z nadwagą i otyłością.

Zapewne większość z Was wie, że najskuteczniejszą, choć nie dla wszystkich przyjemną metodą na pozbycie się nadwagi jest odchudzanie w ruchu. O zbawiennych właściwościach ćwiczeń fizycznych, nie tylko dla naszej figury, ale również dla naszego zdrowia, napisano już bardzo wiele. Warto jednak zawsze postawić sobie główny cel i pod tym kątem dobierać najskuteczniejsze z punktu widzenia jego osiągnięcia formy aktywności fizycznej. W naszym przypadku celem numer jeden jest redukcja tkanki tłuszczowej. Rozważmy zatem, które formy ruchu, a przede wszystkim dlaczego te, a nie inne, będą dla nas najlepsze.

Źródła energii w organizmie

Nasz organizm do podtrzymywania podstawowych funkcji życiowych oraz każdej pracy fizycznej jaka wykonujemy czerpie energię z trzech podstawowych źródeł – węglowodanów, tłuszczów i białek. Tym podstawowym są węglowodany, gromadzone w organizmie w mięśniach szkieletowych i wątrobie. Tłuszcze magazynowane są w postaci tkanki tłuszczowej oraz w mięśniach w postaci trójglicerydów. Mówiąc w dużym skrócie, nasz organizm wykorzystuje tłuszcze jako źródło kalorii wtedy, kiedy zabraknie mu paliwa w postaci węglowodanów. Białka z kolei, w postaci tkanki mięśniowej również mogą być wykorzystywane do celów energetycznych, co jest jednak bardzo niekorzystne z punktu widzenia efektów odchudzania i występuje w okresie niedoboru kalorii w pożywieniu (efekt jo-jo).

Kalorie a ruch

W trakcie wysiłku fizycznego nasze mięśnie wytwarzają energię niezbędną do ich pracy poprzez reakcje tlenowe i beztlenowe. Tłuszcz może być dla nich źródłem energii jedynie na drodze reakcji tlenowych. Reakcje tlenowe zachodzą w naszych mięśniach kiedy wykonujemy wysiłek o charakterze ciągłym, np. marsz, jazda rowerem, bieganie. Załóżmy więc, że spacerujemy lub jedziemy na rowerze w niezbyt szybkim tempie, nie dopada nas więc zadyszka, gdyż wysiłek jest mało intensywny. Nasz układ oddechowy i układ krwionośny nadążają z dostarczaniem tlenu do komórek mięśniowych, w efekcie mogą w nich zachodzić bez przeszkód tlenowe reakcje wytwarzania energii. Procentowy udział spalanej tkanki tłuszczowej po 15 – 20 minutach wysiłku jest bardzo wysoki. Niestety jednak, podczas wysiłku o niskiej intensywności typu wolny chód, ogólna liczba spalanych kalorii nie jest zbyt wysoka, choć w większości kalorie te pochodzą z tkanki tłuszczowej. Taka aktywność pozwoli nam na spalenie ok. 0,5 g tłuszczu na minutę, a więc aby efekty odchudzania były wyraźne, należało by ćwiczyć w ten sposób co najmniej 60 – 90 minut dziennie.
Co więc możemy zrobić aby zwiększyć liczbę spalanych kalorii w danej jednostce czasu? Rozważmy sytuację przeciwną. Wykonujemy intensywny bieg, pływanie lub inne forsowne ćwiczenie. Pomijając fakt, że większość z nas nie będzie w stanie tak ćwiczyć przez dłuższy czas bez wykonywania przerw, to nasz organizm zacznie przestawiać się na beztlenowy sposób wytwarzania energii. W efekcie zmniejszy się procentowo zużycie tłuszczu jako źródła kalorii, zwiększy zaś zużycie węglowodanów, a powstający kwas mlekowy wywoła szybkie zmęczenie mięśni.
Czy istnieje wobec tego złoty środek? Zdaniem naukowców jest nim trening aerobowy (tlenowy) o średniej intensywności i właśnie podczas takiego wysiłku spalimy najwięcej tkanki tłuszczowej. Intensywność wysiłku określamy na podstawie liczny uderzeń serce na minutę, która w naszym przypadku powinna wynosić około 70 – 75 procent naszego maksymalnego tętna. Nasze maksymalne tętno obliczamy odejmując nasz wiek od liczby 220. Tak więc dla osoby 30 letniej tętno maksymalne będzie wynosiło 190, zaś tętno optymalne w przypadku treningu odchudzającego to 133 – 143 uderzeń serca na minutę.

Podana powyżej intensywność naszych ćwiczeń to intensywność docelowa. Jeżeli nie jesteśmy osobą aktywna fizycznie i dopiero rozpoczynamy nasz program ćwiczeń, zacznijmy od lekkich ćwiczeń np. niezbyt forsowny marsz trwający 10 – 15 minut 3 razy w tygodniu. Zwiększajmy stopniowo zarówno długość wysiłku, jak i jego intensywność, aby po kilku miesiącach ćwiczyć 50 – 60 minut dziennie, 5 – 6 razy w tygodniu przy podanym powyżej poziomie intensywności. Po tym okresie poprawi się nasza wydolność, nasz organizm będzie lepiej przyswajał tlen, zwiększy się również aktywność enzymów lipolitycznych. W efekcie będziemy w stanie sprawniej spalać tkankę tłuszczową zarówno w trakcie wysiłku, jak i w spoczynku.

Zgrabna i szczupła talia to niewątpliwy atut kobiecej urody. W XIX wieku eksponowanie talii posunięto wręcz do absurdu, kiedy to kobiety bardzo mocno ściskały się w pasie gorsetami, aby osiągnąć talię osy. Dziś na szczęście nie musimy się już tak torturować, natomiast warte polecenia są wszelkie ćwiczenia fizyczne modelujące ten fragment sylwetki.

Nie wszystkie kobiety natura obdarza smukłą talią, czasem nadmiar centymetrów w pasie wynika z nagromadzenia tłuszczu w tym właśnie miejscu, czasem jest wynikiem ogólnej nadwagi, w innych wypadkach decyduje o tym budowa sylwetki. Zawsze warto jednak powalczyć choćby o te kilka centymetrów, które poprawią proporcje sylwetki i nadadzą jej bardziej kobiecy kształt.

Pomocne w kształtowaniu szczupłej talii będzie koło hula-hop, do kupienia w kupienia niemal w każdym sklepie z zabawkami.

Przedstawiamy 3 proste ćwiczenia, które, wykonywane odpowiednio regularnie i systematycznie, potrafią dać naprawdę rewelacyjne efekty.

Proste ćwiczenia na szczupłą talię

Ćwiczenie 1

Stajemy w rozkroku, kolana skierowane na zewnątrz. Koło trzymamy pionowo przed sobą, dolna część koła spoczywa na wysokości klatki piersiowej. Z takiej pozycji robimy skłony boczne w lewo i w prawo naprzemiennie, w ilości minimum 20 razy.

Ćwiczenie 2

Pozostając w rozkroku, umieszczamy koło poziomo na wysokości talii, a następnie puszczamy je w ruch obrotowy wokół tułowia, kręcąc biodrami. Nie zrażajmy się, jeśli na początku to ćwiczenie nam nie wychodzi, naprawdę szybko dojdziemy do wprawy, a kiedy już tak się stanie, starajmy się robić minimum 100 obrotów w lewo i 100 obrotów w prawo.

Ćwiczenie 3

W pozycji lezącej, na podłodze, nogi zginamy w kolanach i unosimy. Koło zaczepiamy pod kolanami i za głową, unosimy głowę, kark i barki, robimy skłon do kolan, powtarzamy minimum 40 razy.