|
Hej, jakos ostatnio nie mialam czasu pisać. Jak to bylo z moim odchudzaniem? To nie była moja pierwsza próba, ale może piąta, może dziesiąta, nawet nie liczyłam. W każdym razie, postanowiłam, że tym razem będzie inaczej, że dam radę. Zaczęłam od tego, że nikomu postanowiłam o mojej decyzji nie mówić - nie tak, jak za każdym razem ogłaszałam wszem i wobe, że zaczynam dietę, a potem z tego nici...Tym razem, powiedziałam sobie, nie! Nikt o tym nie wiedział, więc nikt mnie nie dolował, nie zniechecal, ja nie czułam presji, czy już widać efekty, albo, czy nie zdjadam czegos niedozwolonego i zaraz komentarze, że pewnie juz porzuce dietę. Mysle, ze najważniejsze to powiedzenie sobie: to moja sprawa i nikt nie musi o tym wiedzieć, ewentualnie jakas zaufana osoba, ale najlepiej z netu, a nie z otoczenia, bo zazwyczaj trudno taka znaleźć. Potem zrobiłam krok drugi - poszłam do sklepu i kupiła, fajne spodnie, oczywiście 2 rozmiary za małe, ale takie, ktore mi sie baaaardzo podobały. Nikomu o tymnie powiedziałam, bo uznano by to za głupotec -po co wydawać kasę na ciucha, którego nie możesz nosić. Wydalam sporo kaski na te spodnie, ale to byl bardzo dobry krok, dzis tak myslę. a wszystko zaczęl sie wiosna 2009.
A co do diety, miałam pewien problem, bo moja przemiana materii była dość rozregulowana prze próby koljnych diet, więc nie było mi latwo. Jadłam zazwyczaj około 1600 kalorii dziennie, a nie mogłam schudnąć. Dla mnie najważniejszze było to, żebym nikomu nie musiala nic tlumaczyc. Dlatego postanowiłam, że n ie będe niczego wykliczać z jadłospisu, ale skupię się na liczeniu kalorii. Trzymałam się zasady 1000 kalorii - niby prosto, ale...Ja zmodyfikowałam troche to i za każdym razem, kiedy przekroczyłam 1000 kalorii jedengo dnia, drugiego o tyle obnizalam sobie posiłki. Nie ćwiczylam duzo, bo przy takiej diecie, bardzo chciałoby mi sie jesć po cwiczeniach, dlatego wybrałam gimnastyke w domu, mniej więcej co drugi dzień po około 15 minut, tak razcej dla sprawności niz dla efektu odchudzania, bo zauważyłam, że po dlugich i wyczerpujacych cwiczeniach mama ogromny, niepohamowany apetet, więc nie chcę się meczyć. Taka gimnastyka pozwalala mi poprawić humor i jakoś lepeij sie prezentować wizualnie, myslę teraz z perspektywy czasu, ze byla dla mnie wazna, ładniej sie poruszam i jakos tak lepeij wyglądam, niezaleznie od zgubionych kg. Ja akurat mam sylwetke raczej w typie jabłka, więc teoretycznie jest mi latwiej zrzucic kg sama dietą, przy grubych udach zdecydowanie więcej ćwiczeń trzeba chyba. Ogólnie schudłam: 12 kg, 10 cm w talii, 5 cm w biodrach i po 3 cm w udach. W tej chwili spokojnie mieszcze sie w 38. Przez calą dietę , az do dzisiaj, nie odmawaiłam sobie niczego - to smiesznie brzmi, le jak miąłm ochote na pączka, to był on np moim sniadaniem - wybieram takie z cukrem, nie lukrowane i taki ma 250 kalorii. Jeszcze jedno, jak zdjadam cos mniej wartosciowego, to biorę witaminki z mineralami, żeby mi nie brakowało zadnych substancji. Dodatkowo, zawsze staralam sie tak odzywiac, że jeżeli na śniadanie zjadłma drożdzówkę, to na obiad robiłam góórę sałatki, zeby jednak ta dieta moja byla w miarę zdrowa. Jeszcze taka moja rada: unikajcie słodzików, bo u mnie np powodowały, że za godzinę chciało mi sie bardziej jeśc, wyjątkowo,jezeli bylam np ze znajomymi w knajpce, zamawialam głównie colę light, wode mineralną, kawe albo małe piwko:) Małe nie ma tak duzo kalorii (150 -180), czasem mozna sobie pozwolic, bo przeciez trzeba jakos normalnie zyć. Nie palę, więc z tym nie mam problemu. Apetyt zabija kawa, bez cukru i mleka, ale dośc słaba. Dobre są jajka, 2 jajka to 160 kalorii , a dobrze sycą. Polecam samodzilnie robione sałatki z lekkimi sosami, tez czujesz sie najedzona. W mpim przypadku najlepsze było, jak widzicie, liczenie kalorii, a ni jakies tam dity-cud. Na dluższą metę musiz liczyc kalorie, żeby jakos chudnąć i funkcjonowac w grupie ze znajomymi, żeby nie byc jakims dziwolągiem, co tylko sałatę jada. Te spodnie z kolei były moja super motywacją, mierzyłam je co m-c mniej więcej i fajnie się czułam, że coraz łatwiej je było zakładać. Nie wazyłam się, nie mamwagi w domu, bo akurat mnie to stresuje, że dziś np 0,5 kilo mniej, a jutro znowu więcej, ale wiem, że to woda może byc, ale jednak człowieka zniechęca. Jeszcze jedno: ja nie zakładałam sobie, ze muszę schudnąć już i zaraz i że np do sylwestra będe tyle i tyle ważyc - ja powiedziałam sobie, żwe po prostu będę do wakacji szczuplejsza i już, niewazne, ile. I, że przyjdzie taki dzień, że zaloże moje wymarzone spodnie, i nadszedł...:)Jeżeli macie jeszcze jakies pytania, chętnie odpowiem.
|
) i jestem wreszcie szczęśliwa. Jeśli ktoś jest zainteresowany, chętnie podzielę się wskazówkami. Teraz tylko dieta podtrzymująca, na pewno nie wrócę juz do dawnych nawyków, zbyt dużo wysiłku włożyłam w moje odchudzanie.
